Αλουμινοκουβέρτα: Ο πρωταρχικός σκοπός της, δεν έχει αποτέλεσμα σε υποθερμικούς πάσχοντες

Η αντανακλαστική (ισοθερμική) κουβέρτα έκτακτης ανάγκης, αποτελεί βασικό εξοπλισμό των κιτ πρώτων βοηθειών από τη δεκαετία του 1960 ως μέσο πρόληψης της υποθερμίας

Το σώμα μας χάνει θερμότητα μέσω της αγωγής, της συναγωγής, της εξάτμισης και της ακτινοβολίας. Η ισοθερμική κουβέρτα σύμφωνα με τη θεωρία προτείνεται για να περιορίσει την απώλεια θερμότητας μέσω ακτινοβολίας.

Σύμφωνα με την επιστήμη της Φυσικής, “Η απώλεια θερμότητας μέσω ακτινοβολίας είναι ανάλογη της επιφάνειας από την οποία ακτινοβολείται και της θερμοκρασίας αυτής της επιφάνειας ανυψωμένη στην τέταρτη δύναμη”.

Η ''απώλεια αγωγιμότητας'' είναι η θερμότητα που χάνεται από την άμεση επαφή του ατόμου, με το έδαφος. Με την ισοθερμική κουβέρτα, θέλουμε να περιορίσουμε αυτή την "απώλεια", με μεγαλύτερη "μόνωση"  Εύκολα μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι μία μεμβράνη αλουμινίου δεν λειτουργεί πολύ καλά ως μονωτικό υπόστρωμα (θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε στρώμα ύπνου, επιπλέον ρούχα κ.α.).

Στην πράξη, η απώλεια θερμότητας μέσω ακτινοβολίας σε έναν άνθρωπο εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη θερμοκρασία του δέρματός μας. Ένα άτομο σε υποθερμία, έχει κρύο δέρμα, επομένως, η απώλεια θερμότητας στον οργανισμό του, μέσω της ακτινοβολίας είναι ήδη χαμηλή. Συνεπώς, ο πρωταρχικός σκοπός της ισοθερμικής κουβέρτας δεν έχει αποτέλεσμα σε υποθερμικούς πάσχοντες, - ωστόσο μπορεί να έχει άλλες ιδιότητες.

Στο τραύμα, ένας κρύος ασθενής θα πεθάνει, ακόμα κι αν έχει αντιμετωπιστεί η ακατάσχετη αιμορραγία. Δεν είναι αρκετό μόνο να τον ζεστάνουμε, πρέπει και να αποτραπεί και η χημεία του σώματός του. Η αιμόσταση, είναι μια σύνθετη χημική αντίδραση που απαιτεί θερμότητα. Μόλις η θερμοκρασία του σώματος πέσει κάτω από τους 35°C, τα ένζυμα που είναι υπεύθυνα για τη δημιουργία θρόμβων «παραλύουν». Ακόμα και σωστά τοποθετημένα τουρνικέ, ο ασθενής θα συνεχίσει να αιμορραγεί εσωτερικά επειδή το αίμα του έχει χάσει την ικανότητα να πήζει.

Η ισοθερμική κουβέρτα δεν παράγει θερμότητα, αποτρέπει τη διαφυγή τής από τον ασθενή. Αν είναι ήδη κρύος και τον καλύψουμε, τον αφήνουμε εκτεθειμένο στο κρύο. Χρειάζεται αντιμετώπιση με ενεργητική θερμότητα - π.χ. έκθεση στο καλοριφέρ της καμπίνας ασθενοφόρου.

Η χορήγηση υγρών σε θερμοκρασία περιβάλλοντος (22°C) σε έναν οργανισμό που πασχίζει να μείνει στους 36°C είναι ένα θανάσιμο λάθος. Προκαλεί ιατρογενή υποθερμία- ψύξη στο σώμα από μέσα προς τα έξω, ενώ χρειάζεται καύση για να επιβιώσει. Στο τραύμα, κάθε κρύος ορός φέρνει τον ασθενή ένα βήμα πιο κοντά στην ανακοπή.

Η Υποθερμία είναι το πρώτο εύρημα στην "Τριάδα του Θανάτου'' με την Οξέωση η οποία καταστρέφει τους παράγοντες πήξης και Διαταραχή της Πήξης του αίματος, προκαλώντας συνεχιζόμενη αιμορραγία. 

Στο τραύμα, η προτεραιότητα είναι η έκδυση (ιδίως αν είναι βρεγμένα με αίμα ή νερό) καθώς η απώλεια θερμότητας επιταχύνεται (κατά 25 φορές). Προέχει το στέγνωμα στο δέρμα και κάλυψη- ένας στεγνός και ζεστός ασθενής έχει πολλαπλάσιες πιθανότητες να φτάσει ζωντανός στο χειρουργείο από έναν με καλή φλεβική γραμμή αλλά παγωμένο. [paramédicos]

Η ισοθερμική ή διαστημική κουβέρτα, δημιουργήθηκε από τη NASA για να βοηθήσει στην εξερεύνηση του διαστήματος. Όπως υποστηρίζεται από κατασκευαστές, μειώνει την απώλεια θερμότητας έως και 90%, κάτι που στην πράξη δεν ισχύει.

Η ισοθερμική κουβέρτα είναι ένα εξαιρετικά ελαφρύ, ανθεκτικό και ανακλαστικό φύλλο, με διαστάσεις 2,8 m2. Είναι πολύ μικρό για να καλύψει τους περισσότερους ασθενείς και συχνά δύσκολο να "συσκευαστεί" ειδικά όταν βρίσκεται σε ανώμαλο έδαφος ή σε δύσκολες καιρικές συνθήκες. 

Η ισοθερμική κουβέρτα δεν λειτουργεί σε υγρούς και κρύους ασθενείς και ως εκ τούτου έχει αποσυρθεί από τη  UK maritime SAR αρκετά χρόνια. [Grant Walkey , tandfonline.com] Οι ισοθερμικές κουβέρτες είναι χρηστικές ως ανεμοθραύστες, δεν παράγουν θερμότητα. [Skill Set Medical, Jørgen Melau• FollowingPhD. Researching human physiology in extreme environments ]

Το ερώτημα, τελικά, είναι ποια είναι η καλύτερη δυνατή θεραπεία για τους πάσχοντες με υποθερμία; Η απάντηση εξαρτάται από τις συνθήκες, ανάλογα το περιστατικό και τις συνθήκες, πρέπει να τροποποιήσουμε τα υλικά και τις τεχνικές μας.