Αντώνης Γράφας, σπηλαιοδύτης: «Οι έρευνες για τον εντοπισμό του δύτη, συνεχίζονται από την ομάδα μας»

Αγωνία και πόνος, δίχως τέλος, σε μια τραγωδία που βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη, καθώς ο εκπαιδευτής δύτης Πλάτωνας Σουλιώτης, παραμένει σε βύθιση στο "Πηγάδι του Διαβόλου" στο Λιμανάκι της Βουλιαγμένης, ενώ είναι σε εξέλιξη επιχείρηση ανάσυρσής του

«Οι έρευνες για τον εντοπισμό του 34χρονου δύτη συνεχίζονται από την ομάδα μας», δηλώνει ο Αντώνης Γράφας, σπηλαιοδύτης κι επικεφαλής της αποστολής στα Λιμανάκια της Βουλιαγμένης.

Στην αποστολή λαμβάνουν μέρος πέντε σπηλαιοδύτες, με εμπειρία δεκαετιών. Ο Αντώνης Γράφας κι ο Λευτέρης Κουτάλας, βαθύτες- όπως αποκαλούν στην κοινότητα της ελεύθερης κατάδυσης τους δύτες που εξειδικεύονται στα μεγάλα βάθη- έχουν χαρτογραφήσει κατά το παρελθόν το σπήλαιο μέχρι και τα 145m, με την υποστήριξη καταδυτών. Σήμερα, επιχειρούν να ολοκληρώσουν την αποστολή αυτή με επιτυχία και ασφάλεια, αφού όπως επισημαίνουν, τα λάθη σε μια τέτοια επιχείρηση δεν συγχωρούνται. Ένα μοιραίο λάθος άλλωστε, ήταν που οδήγησε στην τραγωδία τον 34χρονο Πλάτωνα Σουλιώτη, σημειώνει ο επικεφαλής των ερευνών…

«Η ομάδα η δική μου, εγώ, αλλά και οι Λιμενικές Αρχές, συνεχίζουμε τις έρευνες. Πάμε βήμα-βήμα, γιατί υπάρχει δυσκολία. Προσπαθούμε να εφαρμόσουμε μέτρα ακραία ως προς την επικινδυνότητα, έτσι ώστε να εκμηδενίσουμε τα λάθη απ' έξω από τη σπηλιά, διότι ο σκοπός είναι να ανασυρθεί ένας άνθρωπος με τον εξοπλισμό του. Σκεφτείτε, αν κάποιος είναι για παράδειγμα 100kg, με τον εξοπλισμό κλπ. μπορεί να έχει πάρει 150kg. Καταλαβαίνετε ότι είναι μια προσπάθεια πάρα πολύ δύσκολη».

«Δεν έχουμε μπει ακόμα στο σπήλαιο. Βάζουμε σχοινιά, τα τοιχώματα είναι σαθρά, διορθώνουμε πράγματα, κάνουμε κάποιες δοκιμές, μέχρι κάποιο σημείο για να είναι ασφαλείς οι δύτες, καθώς είναι αρκετά δυνατή η ροή του νερού. Αυτό δεν είναι καλό, δεν μας αρέσει. Αλλά τι να κάνουμε, θα το αντιμετωπίσουμε».

«Δεν είναι οι συνθήκες κατάλληλες ακόμα για την ασφάλεια των μελών της αποστολής. Και να τον εντοπίσουμε, δεν μπορούμε να τον βγάλουμε έτσι όπως είναι γι' αυτό κι ετοιμαζόμαστε. Πιθανολογούμε κάποια πράγματα, ώστε όταν είμαστε έτοιμοι, να μην έχουμε προβλήματα και (κατά την επιχείρηση ανάσυρσης) ξαναμπεί πάλι μέσα (η σορός), από τη δύναμη των ρευμάτων. Φυσικά η ανάσυρση δεν θα γίνει με τα χέρια, αλλά τα λάθη καραδοκούν.»

«Μάθαμε πως κατά λάθος πλησίασε στο «σιφόνι» ο δύτης και τον «ρούφηξε» το ρεύμα»

«Μάθατε ότι έγινε κατά λάθος, το είπαν και στους Ανακριτές και σε όλον τον κόσμο τη νύχτα εκείνη που βρεθήκαμε κι εμείς στο σημείο παρόντες, όχι για κατάδυση. Κατά λάθος πλησίασε (σσ ο αγνοούμενος δύτης) και παρασύρθηκε μέσα ο άνθρωπος. Λάθη γίνονται, όμως υπάρχουν και κάποια λάθη που δεν συγχωρούνται. Δυστυχώς».

«Στο σπήλαιο, δε μπαίνουν πολλοί δύτες, μέσα στο χρόνο, μπαίνουν απειροελάχιστοι. Δεν μιλάμε για το πηγάδι. Στο πηγάδι μπαίνουν εκατοντάδες δύτες. Μιλάμε για το σιφόνι, το σπήλαιο, το οποίο παρουσιάζεται βόρεια-βορειοδυτικά του πηγαδιού. Εκεί δεν μπαίνει άνθρωπος! Ήταν ατυχές γεγονός. Δηλαδή μπήκε σε άτυχη στιγμή το παιδί, το «ρούφηξε» από ό,τι ξέρουμε από τις αρχές και δεν μπόρεσε να βγει ο άνθρωπος. Δεν θέλουμε να θρηνήσουμε κι άλλα θύματα. Διότι, εάν ήταν κάτι σχετικά εύκολο, θα έβγαινε. Και θα μπαινοβγαίναν κι άλλοι δύτες. Όμως αυτό που ισχύει ως επί το πλείστον είναι ότι δεν το ζυγώνει κανείς, ούτε κεφάλι δεν βάζουν μέσα. Αυτά που ακούγονται δεν ισχύουν. Στο πηγάδι, από την άλλη, ανεβοκατεβαίνουν ένα σωρό δύτες!»

«Είναι ξεκάθαρο πως η σορός είναι μέσα στο σιφόνι»

«Γνωρίζουμε πως η σορός βρίσκεται μέσα στο σιφόνι. Αυτό είναι ξεκάθαρο. Μέσα στο σπήλαιο, αυτό ξέρουμε. Τα παιδιά εργάζονται και κάνουν κάποια άλλα σημεία στήριξης, αντιστήριξης κλπ, για να μπορέσουμε να ολοκληρώσουμε την είσοδο. Εμείς από την Τρίτη ξεκινήσαμε και θα πάμε όλη η ομάδα το Σάββατο. Κάθε μέρα εργαζόμαστε, για να κάνουμε οτιδήποτε θεωρούμε σωστό και ασφαλές πάνω απ' όλα για την ομάδα, για να μη θρηνήσουμε άλλο άτομο και μέχρι να μπορέσουμε να μπούμε στην τελική ευθεία.»

«Κινδυνέψαμε δύο φορές, πρέπει να είσαι «κρύο αίμα» για να τα καταφέρεις, αλλιώς δε βγαίνεις»

Η περιγραφή του επικεφαλής των ερευνών για το σπήλαιο, το οποίο έχει χαρτογραφήσει μαζί με τον κύριο Κουτάλα, τη διετία 2018-2019, είναι συγκλονιστική. Πλέγμα ουσιαστικά δεν υπάρχει. Υπάρχουν κάποια δοκάρια σιδερένια. Αυτά που προσπέρασαν πριν από χρόνια και ήρθαν τελικά στα όρια των αντοχών τους, αφού -όπως λέει- κινδύνεψαν δύο φορές και ισορρόπησαν μεταξύ ζωής και θανάτου…

«Τη δύναμη του νερού, της ρουφήχτρας, όλα αυτά τα συναντήσαμε. Ήρθαμε στα όρια των αντοχών μας και στα όρια έφτασε κι ο εξοπλισμός μας. Όμως επειδή το πήγαμε τμηματικά, μπαίναμε τη μια φορά και βάζαμε 30 μέτρα σχοινί. Βγαίναμε. Γνωρίζαμε αυτά τα 30 μέτρα πώς ήταν. Γνωρίζαμε τις απαιτούμενες αντοχές, το μυαλό μας τι παιχνίδια παίζει, ο φόβος αν ξεπερνιέται ή όχι…Την επόμενη φορά άλλα 30 μέτρα σχοινί. Βλέπαμε τις αντοχές μας, βλέπαμε τα αέριά μας. Την επόμενη φορά άλλα 30 μέτρα σχοινί. Και έτσι σιγά-σιγά -γιατί χρειάστηκαν δύο χρόνια. Όχι ότι βουτάγαμε 680 μέρες σερί, όχι βέβαια, αλλά βουτάγαμε τακτικά μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια. Και πλέον είχαμε εξοικειωθεί».

«Υπήρξε στιγμή φόβου, δύο φορές. Αλλά με προσπάθειες, με ψυχραιμία και με τον εξοπλισμό που σας είπα τον ιδιαίτερο, τα καταφέραμε. Δεν θέλω να αρχίσω να αναφέρω λεπτομέρειες, γιατί πολλοί μπορεί να το μιμηθούν και να κινδυνέψουν. Να σκεφτούν δηλαδή ότι θα βάλω αυτά που λέει ο Αντώνης και θα μπορέσουν να βγουν. Δεν βγαίνεις. Πρέπει να είσαι κρύο αίμα, που λέμε στην γλώσσα των βαθυτών.

Κρύο αίμα. Να μην καταλαβαίνεις τίποτα. Δεν πρέπει να φοβάσαι, να έχεις απόλυτη ψυχραιμία, να φύγουν από το μυαλό σου η μάνα σου, ο πατέρας σου, τα αγαπημένα σου πρόσωπα, και να πεις, είμαι εδώ, κάνω κάτι που το επέλεξα! Και τελείωσε η υπόθεση. Αν μπεις και φρικάρεις που λέμε, τέλειωσε... Δεν βγαίνεις.»

Η συμβουλή του; Μια και χωρίς περιστροφές. Απαγορεύεται η κατάδυση στο συγκεκριμένο σημείο. Απαιτούνται συγκεκριμένες διαδικασίες. Γνώσεις που συνδυάζουν ορειβασία και κατάδυση. Χρειάζεται η καλύτερη φυσική κατάσταση, τεράστια πείρα για να μπεις στο σιφόνι το οποίο είναι ουσιαστικά μια ρουφήχτρα περιορισμένων διαστάσεων. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να μπεις. Δεν υπάρχει τίποτα να δεις», καταλήγει ο Αντώνης Γράφας. 

Στο σημείο που τελειώνει το «πηγάδι του Διαβόλου» και βρίσκεται το πλέγμα που είχε τοποθετήσει το Λιμενικό τη δεκαετία το ‘80, απαιτούνται εργασίες, που ακόμη δεν έχουν ολοκληρωθεί. Οι καταδύσεις που ξεκινούν από νωρίς το πρωί και ολοκληρώνονται μέχρι και πριν τη δύση του ηλίου, είναι ιδιαίτερα επίπονες. Η ομάδα βουτά από μια έως και τρεις φορές την ημέρα, ενώ η κάθε βουτιά διαρκεί έως και 45' ..