Ο πνιγμός συμβαίνει λίγα μέτρα από την ακτή

Όταν αναφερόμαστε στον πνιγμό, συνήθως φανταζόμαστε βαθιά νερά, ισχυρά ρεύματα και μεγάλη απόσταση από τη στεριά, ενω στην πραγματικότητα, ένα περιστατικό μπορεί να συμβεί ακόμη και στα ρηχά, λίγα μόλις μέτρα από την ακτή

Η εγγύτητα με την παραλία δημιουργεί συχνά μια επικίνδυνη ψευδαίσθηση ασφάλειας. Ένα αιφνίδιο παθολογικό επεισόδιο, η κόπωση, η κατανάλωση αλκοόλ, η υπερεκτίμηση των δυνατοτήτων μας ή η στιγμιαία απώλεια της ισορροπίας μπορεί να οδηγήσουν σε απώλεια ελέγχου μέσα σε ελάχιστο χρόνο. Ιδιαίτερα ευάλωτοι είναι οι ηλικιωμένοι, τα άτομα με προβλήματα υγείας και τα μικρά παιδιά.

Ο πνιγμός είναι συνήθως γρήγορος και σιωπηλός. Ο άνθρωπος που κινδυνεύει μπορεί να μην είναι σε θέση να φωνάξει ή να κουνήσει τα χέρια του. Συχνά βρίσκεται σε κάθετη θέση, χωρίς αποτελεσματική κίνηση των ποδιών, με το στόμα στο ύψος του νερού, το κεφάλι γερμένο προς τα πίσω και βλέμμα κενό ή αποπροσανατολισμένο.

Πρόληψη πριν μπούμε στο νερό

Όσοι αντιμετωπίζουν καρδιολογικά ή άλλα προβλήματα υγείας πρέπει να συμβουλεύονται τον γιατρό τους και να ακολουθούν τις οδηγίες του. Αποφεύγουμε το κολύμπι μετά από βαρύ γεύμα, κατανάλωση αλκοόλ ή όταν αισθανόμαστε αδιαθεσία και κόπωση.

Προτιμούμε παραλίες με ναυαγοσωστική κάλυψη, κολυμπάμε παράλληλα με την ακτή και δεν απομακρυνόμαστε πέρα από τις δυνατότητές μας. Τα παιδιά χρειάζονται συνεχή και ενεργή επίβλεψη, σε απόσταση άμεσης επέμβασης. Τα μπρατσάκια και τα φουσκωτά βοηθήματα δεν αντικαθιστούν την παρουσία του ενήλικα.

Πώς βοηθάμε χωρίς να γίνουμε δεύτερο θύμα

Η απευθείας προσέγγιση ενός ανθρώπου που πνίγεται είναι εξαιρετικά επικίνδυνη. Ο πανικός μπορεί να τον οδηγήσει να γραπωθεί από τον διασώστη και να τον παρασύρει κάτω από το νερό.

Φωνάζουμε αμέσως τον ναυαγοσώστη και καλούμε το #112 ή το #108. Προσπαθούμε πρώτα να βοηθήσουμε από ασφαλές σημείο, απλώνοντας ένα μακρύ αντικείμενο ή πετώντας κάτι που επιπλέει, όπως σωσίβιο, σημαδούρα ή κλειστό πλαστικό δοχείο.

Η είσοδος στο νερό αποτελεί έσχατη λύση και δεν πρέπει να επιχειρείται από άτομο χωρίς κατάλληλη εκπαίδευση και σωστικό βοήθημα. Η προσωπική ασφάλεια προηγείται.

Αν το άτομο ανασυρθεί χωρίς αισθήσεις

Τοποθετούμε το άτομο ανάσκελα σε σταθερή επιφάνεια, ελέγχουμε αν ανταποκρίνεται και αν αναπνέει φυσιολογικά για έως 10 δευτερόλεπτα. Ζητάμε να κληθεί άμεσα το #112 ή το #166 και να αναζητηθεί Αυτόματος Εξωτερικός Απινιδωτής.

Επειδή στον πνιγμό το κύριο πρόβλημα είναι η έλλειψη οξυγόνου, δίνουμε αρχικά 5 εμφυσησεις αναπνοές διάσωσης και, εφόσον το άτομο δεν αναπνέει φυσιολογικά, συνεχίζουμε με κύκλους 30 θωρακικών συμπιέσεων και 2 εμφυσησεις.

Οι συμπιέσεις εκτελούνται στο κέντρο του θώρακα, με ρυθμό 100–120 το λεπτό και βάθος περίπου 5–6 εκατοστά για τον ενήλικα. Χρησιμοποιούμε τον απινιδωτή μόλις γίνει διαθέσιμος και ακολουθούμε τις φωνητικές οδηγίες του.

Η ΚΑΡΠΑ συνεχίζεται μέχρι να φτάσουν οι επαγγελματίες διασώστες, να αρχίσει το άτομο να αναπνέει φυσιολογικά ή να εξαντληθεί ο διασώστης. Αν αναπνέει αλλά παραμένει χωρίς πλήρη συνείδηση, το τοποθετούμε σε θέση ανάνηψης και το παρακολουθούμε συνεχώς.

LifeguardNews: Ο πνιγμός δεν συμβαίνει μόνο στα βαθιά. Μπορεί να ξεκινήσει αθόρυβα, λίγα μέτρα από την ακτή και μπροστά στα μάτια όλων. Η πρόληψη, η έγκαιρη αναγνώριση και η ασφαλής αντίδραση σώζουν ζωές.