Lifeguardsnews

«Μην πέφτεις στη θάλασσα “φαγωμένος”», «κολύμπι τρεις ώρες μετά το φαγητό». Πρόκειται για προτροπές της μαμάς που επικράτησε ως αστικός μυθος ή επιστημονική απόδειξη έρευνας;  Οι πνιγμοί στο υδάτινο περιβάλλον αποτελούν σοβαρό κίνδυνο, με τη χώρα με σχεδόν 14.000 χιλιόμετρα ακτογραμμής να καγραφει καθε χρόνο πνιγμούς. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας κάθε χρόνο χάνουν τις ζωές τους από πνιγμό 236.000 άνθρωποι.  Ωστόσο, σύμφωνα με έκθεση (2014) της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ναυαγοσωστικής (ILSF), « Υπάρχει μια πάγια οδηγία ότι θα πρέπει να περιμένουμε μετά το φαγητό προτού κολυμπήσουμε. Συνήθως συστήνεται μια ώρα αναμονής. […] Το ερώτημα είναι αν υπάρχουν αποδείξεις ότι οι άνθρωποι που τρώνε προτού κολυμπήσουν έχουν αυξημένο κίνδυνο για πνιγμό»   [...] «δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι η λήψη τροφής πριν την κολύμβηση αυξάνει τον κίνδυνο για πνιγμό. Ενώ η κατανάλωση τροφής έχει συνδεθεί με ναυτία, εμετό, κοιλιακό πόνο, δεν έχει καταγραφεί η σύνδεση αυτών των συμπτωμάτων κ...

Ο πνιγμός είναι μία "περίπλοκη" στην αντίληψη κατάσταση έκτακτης ανάγκης, οι περισσότεροι έχουν την εντύπωση ότι κάποιος που πνίγεται θα φωνάζει βοήθεια, θα πετάει νερά και θα κουνάει απεγνωσμένα τα χέρια του, στην πραγματικότητα, συμβαίνει το αντίθετο Ο πραγματικός πνιγμός είναι συνήθως αθόρυβος, ύπουλος και εξελίσσεται μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα, χωρίς να γίνει εύκολα αντιληπτός από όσους βρίσκονται γύρω. Ο Αμερικανός ειδικός στην υδάτινη ασφάλεια, Dr. Francesco A. Pia, περιέγραψε πρώτος την «Ενστικτώδη Αντίδραση Πνιγμού» (Instinctive Drowning Response), δηλαδή την αυτόματη αντίδραση του ανθρώπινου οργανισμού όταν αδυνατεί να παραμείνει στην επιφάνεια του νερού. Κατά τη διάρκεια αυτής της αντίδρασης, ο άνθρωπος δεν ελέγχει συνειδητά τις κινήσεις του και όλες οι δυνάμεις του οργανισμού επικεντρώνονται αποκλειστικά στην προσπάθεια να εξασφαλιστεί η επόμενη αναπνοή. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το άτομο που πνίγεται δεν μπορεί να καλέσει σε βοήθεια. Το στόμα του ανεβαίνει...